Η απωθητική δύναμη της κλασσικής μουσικής. Ενα case study


Η είδηση μας ξάφνιασε. Σε εστιατόριο Mac Donald’ s την διάρκεια της νύχτας μεταδίδουν κλασσική μουσική και όπερα προκειμένου να αποτρέπουν τους έφηβους να τριγυρίζουν άσκοπα, με ότι αυτο συνεπάγεται (φασαρίες κλπ). Μα υποτίθεται ότι η μουσική εξημερώνει, θα αναρωτηθούν οι ιδεαλιστές της μουσικής. Για την πλάνη της δύναμης αυτής έχουμε γράψει σε παλιότερο κείμενο  από ετούτο εδώ το βήμα. https://lignostar.wordpress.com/2012/04/18/ο-γερμανός-διοικητής-της-kommandantur-και-η-ηθική/ ( Ο  Γερμανός διοικητής και η ηθική επίδραση της μουσικής ).

Ναι αλλά τούτη η είδηση μας πηγαίνει στην αντίθετη κατεύθυνση. Και δεν είναι τόσο η αλήθεια που κρύβει.  Το ποσοστό των δίσκων  και  cd’s που πωλούνται στις αγγλοσαξωνικές χώρες είναι κάπου μεταξύ 3% και 5%. Είναι περισσότερο η εχθρική στάση προς αυτούς που θα έπρεπε να αποτελούν target group. Γιατί εμείς οι εραστές της κλασσικής μουσικής έχουμε ένα ειδικό πεπρωμένο. Να μυήσουμε τους «άλλους» και ειδικά τα παιδιά  και τους νέους στην ποιότητα. Ναι, για όσους δεν το κατάλαβαν  ειρωνεύομαι τον αξιακό μας κώδικα και την αυτοαναφορικότητά μας.

Η είδηση ξενίζει και για ένα άλλο λόγο.  Ποιός  απο εμάς θα έλεγε:  γυρίζω στο σπίτι, βάζω Σούμπερτ στο  στερεοφωνικό μου και τρώω τρία σουβλάκια με γύρο, που μόλις αγόρασα από το σουβλατζίδικο του Μανώλη στην πλατεία. Όλοι συνδυάζουμε την κλασσική ή έστω την καλή μουσική με κάποιο πιο εκλεκτό γεύμα.  Υπάρχει σχέση μεταξύ της διαδικασίας του φαγητού και των ήχων που τη συνοδέυουν και φυσικά της μουσικής.  Διαβάστε εδώ http://www.therecipeproject.com/

γευση και μουσικη

Φυσικά  εκτός απο τη νευροφυσιολογία υπάρχουν και τα στερότυπα.  Αυτά είναι που ενισχύουν την εξιδανίκευση. Εξ ου και η ενόχληση πολλών αναγνωστών της είδησης για τη χρήση της καλής μουσικής σαν αποτρεπτικού μέσου.

Η αλήθεια όμως είναι πως η κουλτούρα του fast food ταιριάζει απόλυτα με ένα άλλο είδος μουσικής. Μιας μουσικής με γρήγορο ρυθμό, σκληρό ήχο, απλή φόρμα και φυσικά μικρή διάρκεια ακρόασης.   Είναι τα στοιχεία που χρειάζονται οι έφηβοι. Επιπλέον το διαθέσιμο διάστημα προσοχής των νέων ειδικά αυτή την περίοδο της ζωής τους είναι εξαιρετικά περιορισμένο.

Είμαι 16 άρης σας γαμώ τα λύκεια τραγούδησε ο Διονύσης Σαββόπουλος

<<Το χειμώνα ετούτο>>

Τι είναι λοιπόν παρά μια «ενδοκαπιταλιστική αντίθεση» (sic)  η χρήση κλασσικής μουσικής απο μια γιγάντια παγκόσμια αλλυσίδα  fast food.

Το παν είναι να κινείται το κοπάδι σε ελεγχόμενα πλαίσια. Κι αυτό επιτυγχάνεται με την αποτρεπτική ιδιότητα της κλασσικής μουσικής.  Είτε μας αρέσει ειτε όχι.

Η μύσηση είναι αργή διαδικασία και φυσικά ακριβή σε χρόνο και χρήμα.

Δυστυχώς…

Advertisements

About lignostar

bloger, αρθρογράφος
This entry was posted in Άρθρα του Μαικήνα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s