Ο Διόνυσος στη παραλιακή !

Τόνοι μελάνι έχουν χυθεί για να προσεγγίσουμε το φαινόμενο της ευτελούς μουσικής η οποία  έχει κυριαρχήσει και διογκωθεί τα τελευταία χρόνια.

Όλοι έχουμε ξεχάσει την επιδοτηθείσα ανέγερση του Διογένης  Palace  με λεφτά της Ε.Ε , έτσι τουλάχιστον έχει ακουστεί, ή τα επιδοτούμενα εισητήρια του Οργανισμού Εργατικής Εστίας για πολιτιστικές εκδηλώσεις,  στα οποία  με απόφαση του ο μακαρίτης Βαγγέλης Γιαννόπουλος συμπεριέλαβε και τις πίστες.

Από τότε είδαμε πολλές μεταμορφώσεις του trash show. Για να φτάσουμε σήμερα να βλέπουμε το τελετάρχη του Ηρωδείου και σχολιαστή του καλλιτεχνικού πατινααάζζζ   Αλέξη Κ.  να γίνεται κριτής σε διαγωνισμό χορού όπου διάφοροι επώνυμοι, με την όποια πλέον βαρύτητα διαθέτει η λέξη,  μαζί με κάποιον ανώνυμο επαγγελματία χορευτή, για την ακρίβεια με τη βοήθειά του, πρέπει να αποδείξουν ότι έχουν και ένα ακόμα  ταλέντο.

Όλα  αυτά τα χρόνια η λαϊκή μουσική απέκτησε όνομα και  σπίτι, για την ακρίβεια πολλά σπίτια.  Ιδού ο σχετικός κατάλογος με τις  Πίστες:  www.protopista.gr

Στον παραπάνω κατάλογο μπορείτε να διαβάσετε σχόλια όπως :<< Ο ανεπανάληπτος τρόπος ερμηνείας του, η ανατρεπτική εμφάνισή του επί σκηνής και η βαθιά και ουσιαστική επικοινωνία με το κοινό θα αποτελέσουν για μια ακόμα χρονιά το τρίπτυχο που θα γεμίσει τις νύχτες μας  με μουσική, κέφι και ουσία. Τα διαχρονικά τραγούδια του που έχουν αγαπηθεί όσο λίγα, οι επιτυχίες σπουδαίων ερμηνευτών της ελληνικής δισκογραφίας και φυσικά οι τελευταίες του επιτυχίες θα συνθέτουν το μουσικό ταξίδι κάθε βραδιάς που θα είναι μοναδικό!>>
Ομολογώ ότι το σημείο που αναφέρεται στην ουσία με προβληματίζει.
Όλα αυτά δεν ενέσκηψαν χωρίς τη δική μας συμετοχή. Διότι αυτό που πρέπει να  αντιληφθούμε είναι ότι σ΄αυτό το μουσικό είδος υπάρχει μεγάλη διαδραστικότητα. Το κοινό συμμετέχει ελεύθερα. Η μη συμμετοχή του είναι θάνατος. Κι ο Διόνυσος  τον πολεμάει. Καμία σχέση με το σκηνικό μίας κλασσικής συναυλίας όπου αν διαπράξει το ατόπημα  ο  αδαής, που τόλμησε και ήλθε,  να χειροκροτήσει πριν τελειώσει κάποιο κομμάτι θα εισπράξει παγωμένα βλέματα.
Στην κλασσική συναυλία συναντιέσαι εσύ με κάποιο ανώτερο Θεό. Στο σκυλάδικο είστε  εσύ και ο Διόνυσος  μαζί. Αυτό που νοιώθεις στην κλασσική συναυλία είναι ατομική σου υπόθεση, την οποία βέβαια μπορείς να μοιραστείς αργότερα  με πολιτισμένο τρόπο και προσέχοντας μην πείς λάθος γνώμη μπροστά σε επαΐοντες. Στο σκυλάδικο αυτό που νοιώθεις   επιβάλλεται να δημοσιοποιηθεί. Κοιτάζοντας φευγαλέα κάποιο Σάββατο βράδυ αργά τη νύχτα σε συγκεκριμένης αισθητικής τηλεοπτικά κανάλια (τα άλλα όπως είπαμε έχουν λούστρο) ίσως πέσετε σε κάποια live μετάδοση απο κάποιο νυχτερινό κέντρο.

Τα πάντα είναι οργιαστικά. Ο θόρυβος, η προκλητικά ντυμένες τραγουδίστριες , ο μέγας Πάνας, ο ακόλουθος του Διονύσου, με το satin κοστούμι κατά προτίμηση ανοιχτόχρωμο για να αντανακλά το φώς των προβολέων. Και δώστου οι  εργάτες  του ναού να ρίχνουν τις προσφορές, τριαντάφυλλα ή πιάτα στην πίστα στα πόδια του μικρού θεού, ή  τις σπονδές, τα μπουκάλια με το γνήσιο ή νοθευμένο whiskey στα τραπέζια.

Όλα αυτά στοιχίζουν!

Το Σ.Δ.Ο.Ε κάνει λόγο για έλεγχο σε 1600 κέντρα.Πολύ περισσότερα απο όσα βλέπετε στη λίστα πιο πάνω. Το αν φοροδιαφέυγουν δεν είναι του παρόντος άρθρου, άλλωστε κυκλοφορεί πολύ μαύρο χρήμα σε τέτοια κυκλωματα. Κάτι ξέρει ο ΛΕ ΠΑ

Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει είναι η εξάπλωσή τους. Την δεκαετία του ’90 μόνο στον κάμπο της Κωπαϊδας άνοιξαν 4-5 θηριώδη μαγαζιά (τρίγωνο Θήβας Λιβαδειάς Ορχομενού, επιδοτήσεις μπαμπακιού, και off the record πολύ «χόρτο»).

Αυτή ακριβώς είναι η άλλη πλευρά του φαινομένου.   Άφθονο χρήμα μέσω της εξάπλωσης της τραπεζικής πίστης την δεκαετία ’90 ,  μετά την είσοδο στο ευρώ φθηνά επιτόκια ήταν η βάση για την ανθηση αυτής της οικονομικής δραστηριότητας.   Την περίοδο μάλιστα της χρηματιστηριακής υστερίας σε όλες τις ελληνικές  κωμοπόλεις πόλεις εμφανιζόντουσαν   η μία μετά την άλλη (Ανώνυμες) Εταιρίες Λήψης- Διαβίβασης Εντολών, οι γνωστές μας ΑΕΛΔΕ ή ΕΛΔΕ  κι από κοντά τα αντίστοιχα νυχτερινά κέντρα που οι μυημένοι στα μυστικά των αγορών ξόδευαν τα χρήματα, που φευγαλέα περνούσαν απ τα χέρια τους.

Το χρήμα δεν είναι η αιτία. Το χρήμα ασχέτως του τρόπου απόκτησής του  (δωριζόμενο, συναλλακτικό, δανεικό) υπηρετεί τα πάθη της ψυχής του κατόχου του. Κάθε βράδυ χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν τη δική τους μοναδικότητα όταν για λίγα λεπτά τους δώσει σημασία μια τραγουδίστρια που λίγα δευτερόλεπτα πριν πληροφορήθηκε απο το  γκαρσόνι από ποιό τραπέζι είναι τα λουλούδια. Κι αν εκείνη πάρει ένα και το ρίξει προς τα εκεί ακόμα καλύτερα.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Δεν περιμένουμε απ το ΣΔΟΕ να σταματήσει την εξάπλωση αυτού του μουσικού είδους, ούτε ελπίζουμε πως η κρίση θα αλλάξει το ισοζύγιο λαϊκής  και λόγιας μουσικής  (οι όροι χρησιμοποιούνται καταχρηστικά).

Χρειάζεται δουλειά σε βάθος, σωστά δομημένη μουσική παιδεία, έξυπνη δια βίου μουσική εκπαίδευση (εδώ ο ρόλος των καλλιτεχνικών διευθυντών και των μαέστρων είναι σημαντικός) και φυσικά ψίχουλα ενδιαφέροντος απο την πολιτεία.

 

Advertisements
Posted in Άρθρα του Μαικήνα | Σχολιάστε

Abandonamos rumba ! Εύκολο είναι;

Θα ξεκινήσω απόψε με μια ιστορία.    Παλιά την λέγαμε σαν ανέκδοτο.

«Όταν ανέβηκε ο Φιντέλ στην εξουσία  προσπάθησε να οδηγήσει το λαό του σε μία νέα κουλτούρα.  Κεντρικό  συστατικό της  είναι η μουσική. Τους μάζεψε λοιπόν στην πλατεία της Αβάνα και άρχισε να τους μιλάει για την ανάγκη να αποποιηθούν την μουσική κουλτούρα του παρελθόντος δηλαδή την  rumba

Καμία αμφιβολία ότι το καθεστώς Μπατίστα ήταν διεφθαρμένο και το πιθανότερο αδιαφορούσε για την κουλτούρα του λαού.  Ο λαός όμως είχε τη δική του μουσική έκφραση που δεν ήταν άλλη απο την rumba.   Κεντρική ιδέα της ομιλίας σύμφωνα με το ανέκδοτο ήταν το Abandonamos rumba.   Γιατί η rumba ένα μουσικό αμάλγαμα  Αφρικανικής μουσικής με Ισπανικές επιρροές συμβόλιζε την κουλτούρα μιας ολόκληρης εποχής την οποία η Επανάσταση ανέτρεψε.

Όταν τελείωσε ο Φιντέλ το λόγο του, είναι γνωστό ότι του αρέσει να βγάζει λόγους ώρες ολόκληρες,  ακούστηκε το ηθικό δίδαγμα με εκφορά συνθήματος:  Companeros, abandonamos rumba! Και απο κοντά για να γίνει σύνθημα έπεσε απο τα μεγάφωνα το Viva Fidel. Αρχισε λοιπόν το πλήθος να το φωνάζει ρυθμικά μέχρι που μετά απο λίγο ακούστηκε πάλι σαν rumba!»  

Μία ιστορία που εκνεύριζε όλους όσους πίστευαν και πιστεύουν οτι ξεριζώνονται ρυθμοί και μουσικά ακούσματα με καθοδήγηση ή και ιδεολογικό έλεγχο. Εκείνα τα χρόνια οι πιο φανατικοί απο αυτούς συμμετείχαν  σε μπριγάδες εργασίας που πήγαιναν να βοηθήσουν στην συλλογή του ζαχαροκάλαμου και του καπνού στηρίζοντας έτσι την Επανάσταση.

Η μουσική όμως φωλιάζει στη ψυχή μας και οι ρυθμοί που μας μεγαλώνουν παραμένουν βαθιά χαραγμένοι. Στο παρακάτω βίντεο βλέπετε πόσο ισχυρή είναι η παρουσία της μουσικής αυτής. Προσέξτε το νήπιο που χορεύει. Ξεριζώνονται αυτά τα πράγματα;

Με την έναρξη της επανάστασης εμφανίστηκαν καλλιτέχνες όπως ο Silvio Rodriguez.  Ήταν ένας απο τους εκφραστές ενός ρεύματος που ονομάστηκε   nueva trova.

Ήταν ένα είδος λόγιο που στηρίχτηκε στο παραδοσιακό κουβανέζικο είδος trova, αλλά είχε πολιτικοποιημένο στίχο και έκφραζε άλλους προβληματισμούς .    

Η nueva trova έχει  ύφος της μπαλάντας, θυμίζει το δικό μας νέο κύμα (για τους παλιότερους) και σαφώς  το κοινό αντιδρά διαφορετικά.

Η trova  ήταν ένα μουσικό ρέυμα όπου ο τραγουδιστής έπαιζε με την κιθάρα δική του σύνθεση και τραγουδούσε δικούς του στίχους που κατά το δυνατόν έπρεπε να έχουν στοιχειώδη ποιητικότητα. Κυριάρχησε όλο το πρώτο μισό του 20 αιώνα. Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε το  cuban bolero  (απο πολλούς εντάσσεται στο είδος trova) απο συναυλίες του ’50 λίγο πριν την επανάσταση. Το ενδιαφέρον είναι οι εικόνες που είναι απο εκδηλώσεις της  υψηλής κοινωνίας  του καθεστώτος Μπατίστα

Το μουσικό άκουσμα και οι στίχοι θυμίζει τις δικές  μας Ελίζα Μαρέλι και Κάκια Μενδρή που μεσουράνησαν μετά τον εμφύλιο. Η ανεμελιά είναι σύμβολο κοινωνικής ηρεμίας ασχέτως πως αυτή επιτυγχάνεται.

<<Η ζωή ξαναρχίζει για μας πιο χαρούμενη τωρα>>

Το ερώτημα που πλανιέται και ελπίζω έχει απαντηθεί είναι :  Μπορούμε από τα πάνω να αλλάξουμε τα μουσικά ήθη ενός λαού με ντιρεκτίβες; Η απάντηση είναι όχι.

Άλλο πράγμα η συνομιλία λογίων συνθετών με το τα παραδοσιακό υλικό, άλλο πράγμα η επαφή του  με άλλα μουσικά ακούσματα (ποιός θα τόλεγε ότι θα μπορούσε μία απο τις πιό καλές συμφωνικές νεανικές ορχήστρες της Νοτίου Αμερικής, η ορχήστρα Simon Bolivar Symphony Orchestra  του Ελ Συστέμα  θα ξεφύτρωνε μέσα απο τις φαβέλες στη Βενεζουέλα)  κι άλλο η καθοδηγητική, λογοκριτική, απαγορευτική αντιμετώπισή του.

Και για να μην παρεξηγηθώ δείτε το παρακάτω βίντεο που αναφέρεται στον μουσικό εξευρωπαϊσμό της Τουρκίας. Αν και δεν έγιναν τα πράγματα έτσι, το βίντεο φωτίζει την αντίθεση ανάμεσα στο παραδοσιακό και το επιβεβλημένο άνωθεν δυτικό. Μην ξεχνάμε οτι η κουρδική αντιπολίτευση υποστηρίζει την παραδοσιακή μουσική σαν έκφραση αντίστασης στο Κεμαλικό προοδευτικό αυταρχισμό του Τουρκικού κράτους.

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=1oAV2Wv-Mf4

Μέρος των ιδεολογικών  προσπαθειών  του καθεστώτος Κεμάλ ήταν και η ενίσχυση της σύγχρονης Τουρκικής μουσικής. (βλ παρακάτω παλαιότερη ανάρτησή μου)   Κάποια κεντρικά ωδεία με κέντρο το Κρατικό Ωδείο της Άγκυρας ήσαν οι ναυαρχίδες απέναντι στη νεοθωμανική παράδοση.

**********************

Αν κάπου στοχεύει το μικρό αυτό σημείιωμα, είναι να κάνει ξεκάθαρο πια  σήμερα πως οι διορθωτικές παρεμβάσεις στην μουσική κουλτούρα  δεν  μπορούν να έχουν αποτέλεσμα,  όσο δεν υπάρχει το στοιχείο της ελεύθερης συνάντησης. Αν κάτι μπορεί να φέρει καρπούς,  κι   αυτούς όχι στο όνομα της ορθότητας, είναι οι διαδικασίες της παιδείας που σε βάθος χρόνου θα μας αποκαλύψουν την δυναμική της συνάντησης των αντίθετων κόσμων. Έχουμε και εμείς οι Έλληνες το διχασμό μας. Οι μαθητές των Μουσικών Γυμνασίων το ζούν καθημερινά. Δεν λείπουν μάλιστα δογματικές συμπεριφορές απο τους μουσικούς καθηγητές των δύο παραδόσεων.

Φυσικά το θέμα είναι μεγάλο. Το σημερινό μου κείμενο όπως και τα περισσότερα φιλοδοξούν να  τσιγκλίσουν. Ελπίζω να το πετυχαίνουν.

Για το ευρωπαϊκό μονοπάτι της τουρκικής μουσικής  :

Οι γενίτσαροι, ο Donizetti Pasha και η πρώτη Συμφωνική Ορχήστρα της Τουρκίας.

Posted in Άρθρα του Μαικήνα | Σχολιάστε

1997-2012 : 15 Χρόνια Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας

Σκεφτήκαμε πως δεν έχει νόημα να μιλάμε για την μουσική στη χώρα μας αν δεν προβάλουμε το θεσμό των Μουσικών σχολείων.

Την αρχή κάνει η Σιάτιστα.  Λάβαμε και δημοσιεύουμε από την διευθύντρια του Μουσικού σχολείου Σιάτιστας κα Nτούρου  το παρακάτω κείμενο. Την ευχαριστούμε  για την πολύτιμη συμβολή της στο ξεκίνημα της προσπάθειας. Ευχόμαστε να ακολουθήσουν κι άλλα σχολεία.

Μπράβο στους εκπαιδευτικούς

Μπράβο στα παιδιά

Μπράβο στους γονείς

Γ Λιγνός

                                                                     

1997-2012 : 15 Χρόνια Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας: Σύντομο Ιστορικό

 

Το Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας  λειτούργησε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1997 υπό την Διεύθυνση του κ. Γεωργίου Φίλιου.

Η γεωγραφική θέση της πόλης ευνοεί την συγκέντρωση μαθητών από την ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης αλλά και των όμορων νομών, Γρεβενών και Καστοριάς στους οποίους δεν υπάρχουν Μουσικά Σχολεία.  βλ χάρτη maps

Κατά τη διάρκεια της 15ετούς πορείας του το Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας πραγματοποίησε πολλές και ποικίλες εκδηλώσεις στην Σιάτιστα, την Κοζάνη και άλλες πόλεις της Δυτικής Μακεδονίας συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της δημόσιας πολιτιστικής και καλλιτεχνικής εκπαίδευσης της περιοχής. Παράλληλα οι μαθητές του συμμετείχαν με επιτυχία στους περιφερειακούς και πανελλήνιους μαθητικούς καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς αποσπώντας βραβεία και διακρίσεις ενώ πολλοί απόφοιτοί του συνέχισαν τις μουσικές τους σπουδές στην τριτοβάθμια ανώτερη και ανωτάτη εκπαίδευση και σήμερα σταδιοδρομούν ως εκπαιδευτικοί, μουσικολόγοι και σολίστ.

Το Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας στεγάστηκε αρχικά σε διατηρητέο κτίριο που ανακαινίστηκε για το σκοπό αυτό από τους ευεργέτες της πόλης Κωνσταντίνο και Ελένη Παπανικολάου.

σιατιστα 5

το παλιό ανακαινισμένο κτίριο 

Η τοπική κοινωνία αγκάλιασε το νεοιδρυθέν σχολείο του οποίου το μαθητικό δυναμικό ολοένα αυξανόταν με αποτέλεσμα την άμεση ανάγκη δημιουργίας νέου κτιρίου που τελικά χτίστηκε με δωρεά των προαναφερθέντων ευεργετών και λειτούργησε κατά το σχολικό έτος 2006-07.

σιατιστα 4το καινούργιο κτίριο,  δωρεά κι αυτό των Κωνσταντίνου και Ελένης Παπανικολάου

Το νέο κτίριο συνεχώς εξοπλίζεται με στόχο την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου. Πρόσφατα στην αίθουσα συναυλιών κατασκευάστηκαν προθήκες στις οποίες φιλοξενείται Έκθεση  Μουσικών Οργάνων που είναι ανοικτή κατά τις ώρες λειτουργίας του διδακτηρίου με στόχο τη διεξαγωγή ποικίλων μουσικοπαιδαγωγικών δραστηριοτήτων και την πραγματοποίηση επισκέψεων των δημοτικών σχολείων της πόλης οι οποίες αποβλέπουν στην ανάπτυξη της επαφής των μαθητών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με τον θεσμό των Μουσικών Σχολείων.

Επιπλέον, δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία καθηγητών του Μουσικού Σχολείου και σε συνεργασία με τους μαθητές Αίθουσα Ελλήνων Μουσουργών στην οποία έχουν αναρτηθεί πορτραίτα, συνοδευόμενα από βιογραφικά στοιχεία, εκπροσώπων της Επτανησιακής και Εθνικής Σχολής, της Μουσικής Πρωτοπορίας αλλά και συνθετών του Έντεχνου Ελληνικού Τραγουδιού. Παράλληλα το πλούσιο ηχητικό και έντυπο υλικό της δισκοθήκης και της βιβλιοθήκης του σχολείου βρίσκεται σε διαδικασία ηλεκτρονικής αρχειοθέτησης με στόχο την ανάρτησή του στην ιστοσελίδα του σχολείου (http://gym-mous-siatist.koz.sch.gr).

Λίγο πριν τη λήξη του 2012 τοποθετήθηκαν στο Μουσικό μας Σχολείο 10 διαδραστικοί πίνακες με πλήρες εξοπλισμό, δωρεά του Ιδρύματος Μιχαήλ και Αλεξάνδρας Κουκουλίδη. Έτσι, ίσως το Σχολείο μας είναι το μοναδικό Μουσικό Σχολείο στην Ελλάδα που έχει πλήρη κάλυψη διαδραστικών πινάκων. Σήμερα στο Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας φοιτούν 152 μαθητές και μαθήτριες.

Πέραν από το καθαρά διδακτικό, παιδαγωγικό και πολιτιστικό έργο, το οποίο πραγματοποιείται με κάθε φιλότιμη προσπάθεια στο Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας, σημαντική είναι η συμβολή των καθηγητών του στη διάδοση της Λόγιας Ελληνικής Μουσικής στην απομακρυσμένη αυτή γωνιά της Ελλάδας, οι οποίοι κατά καιρούς έχουν δώσει διαλέξεις και έχουν διοργανώσει συναυλίες με έργα συνθετών  όπως ο Γιάννης Ανδρέου Παπαϊωάννου, ο σιατιστινής καταγωγής Χαρίλαος Περπέσσας κ.α.

Για τον εορτασμό των 15 χρόνων λειτουργίας του (1997-2012), το Μουσικό Σχολείο Σιάτιστας οργάνωσε σειρά εκδηλώσεων ποικίλου ενδιαφέροντος στις οποίες συμμετείχαν τα Μουσικά Σύνολα και οι Εκπαιδευτικοί του σχολείου ενώ παράλληλα πραγματοποιήθηκαν εκπαιδευτικά εργαστήρια και συναυλίες από διαπρεπείς καλλιτέχνες. Συνάμα παρουσιάστηκε η 15χρονη δράση του Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας μέσα από Έκθεση Αφίσας και ποικίλου Οπτικοακουστικού Υλικού η οποία εγκαινιάστηκε στις 21 Ιουνίου 2012 με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Μέρας της Μουσικής και φιλοξενείται στο διατηρητέο διδακτήριο.

σιατιστα1

  Άποψη από την Έκθεση Μουσικών Οργάνων του Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας

Ολοκληρώνοντας είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο θεσμός των Μουσικών Σχολείων είναι μία από τις ομορφότερες εκφάνσεις πολιτισμού της δημόσιας εκπαίδευσης της χώρας μας. Στις δύσκολες εποχές που διανύουμε  ο Πολιτισμός και η Τέχνη   είναι   το  καταφύγιο  κάθε  σκεπτόμενου  νου.  Ευχόμαστε  λοιπόν  με  όλη μας  την  καρδιά  η Πολιτεία να στηρίξει  το έργο των Μουσικών Σχολείων διασφαλίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την εύρυθμη λειτουργία τους.

σιατιστα 3

Το Σύνολο Παραδοσιακής Χορωδίας και Ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Νίκου Δούρβα. Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, 21 Φεβρουαρίου 2012

          Απο τον Εορτασμό των 100 χρόνων ελευθερίας της Σιάτιστας (1912-2012)

 Και λίγα λόγια με συναίσθημα από την διευθύντρια. Μας  εκφράζει όλους.

<<Στις 15 Ιουνίου 2012 κοινοποιήθηκε στο σχολείο μας από το Υπουργείο Παιδείας η απόφαση για την δημιουργία μόνο ενός τμήματος των 24 μαθητών στην Α΄ Γυμνασίου, ενόσω εμείς είχαμε ζητήσει δύο τμήματα. (Να σημειωθεί ότι και την προηγούμενη χρονιά, στα πλαίσια της περικοπής των δαπανών για τα σχολεία μας, μας είχαν δώσει πάλι ένα τμήμα στην Α΄ Γυμνασίου. Είχαμε αντιδράσει εγγράφως αλλά δεν είχαμε εισακουστεί. Συνάμα είχαμε δείξει κατανόηση για τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας….γιατί μας είχαν αφήσει να καταλάβουμε ότι ήταν αναγκαστικές οι περικοπές προκειμένου να μην κλείσει κανένα μουσικό σχολείο- ανοιχτά, βέβαια ποτέ δεν παραδέχτηκε κάποιος αυτό το τελευταίο). Το 2012 όμως, όπως και εσείς διαπιστώσατε το σχολείο έκανε, κατά γενική ομολογία, άλματα προόδου και σε συνδυασμό με την οικονομική δυστοκία των γονέων να πληρώνουν ωδεία η ζήτηση του σχολείου ανέβηκε!!! Έτσι λοιπόν αν για δεύτερη χρονιά δεχόμασταν τη δημιουργία ενός μόνο τμήματος στην Α΄ Γυμνασίου θα καταδικάζαμε το σχολείο σε μαρασμό και σε ολοένα φθίνουσα πορεία μαθητικού δυναμικού. Για αυτό μόλις μου κοινοποιήθηκε η απόφαση έσπευσα να ενημερώσω τη Δήμαρχο κ. Παναγιώτα Ορφανίδου, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.κ. Παύλο (είναι αυτός που έχει κατά καιρούς έχει εξαπολύσει επιθέσεις στην Χρυσή Αυγή), στον Βουλευτή που εκλέγεται στην περιφέρεια που ανήκει ο Δήμος μας, και τον Ευεργέτη του Σχολείου μας Κώστα Παπανικολάου. Μία συντονισμένη προσπάθεια από όλους μας η οποία περιελάμβανε πλήθος επιστολών στους αρμόδιους του Υπουργείου Παιδείας, επίσκεψη μαζί με τη δήμαρχο και τον Βουλευτή στο Υπουργείο Παιδείας, υπομνήματα κ.α. και μετά από ένα αγωνιώδες και περιπετειώδες καλοκαίρι πετύχαμε την τροποποίηση της απόφασης.

‘Έτσι κατά το τρέχον σχολικό έτος αντί για 24 παιδιά, φοιτούν 43 στην Α΄ Γυμνασίου!!!!! Κατόπιν όλων αυτών, όπως προαναφέρθηκε, το Σχολείο μας έχει 152 μαθητές και μαθήτριες, ενώ από τώρα δεχόμαστε τηλεφωνήματα για συμμετοχή μαθητών στις εισαγωγικές εξετάσεις του επόμενου σχολικού έτους».

Αν σκεφτεί κανείς ότι η Σιάτιστα είναι μία πόλη μόλις 7.000 κατοίκων είμαστε κατά αναλογία ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά σχολεία της Ελλάδας!!!»

Ένα άλλο συμβάν είναι ότι στις 26 Οκτωβρίου πραγματοποιήσαμε συναυλία προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη. Ο Μητροπολίτης μας είχε δεχτεί πολλές προτάσεις από γνωστά μουσικά σύνολα και χορωδίες που ήθελαν να πραγματοποιήσουν συναυλία μπροστά στον Πατριάρχη. Όμως αρνήθηκε και με την συναίνεση και της Δημάρχου μας απάντησε ότι:  «Εμείς έχουμε το Μουσικό μας Σχολειό εδώ και δεν χρειαζόμαστε άλλη κάλυψη. Σας ευχαριστούμε πολύ» Μας εμπιστεύτηκε λοιπόν. Ιδού μία ακόμα απόδειξη της αγάπης, της αναγνώρισης και της στήριξης που χαίρει το σχολείο μας!!!!

Παράλληλα η περιφερειακή διοίκηση εξασφάλισε από την πρώτη μέρα την μετακίνηση των μαθητών μας!!!

Φέτος έχουμε παιδιά που έρχονται και από τα χωριά της Καστοριάς. Κάποια από αυτά κάνουν ημερησίως μέχρι και 90 χιλιόμετρα. Επιπλέον είναι συγκινητική η εθελοντική εργασία και η αγάπη των συναδέλφων για το σχολείο και τους μαθητές!!! Ενδεικτικά να αναφέρω ότι γίνονται πολλές υπερωρίες που δεν πρόκειται να πληρωθούν ποτέ. Ατελείωτες ώρες προβών και πέραν του ωραρίου, συναυλίες σε μέρες-αργίες κ.α. πολλά.

Τέλος θέλω να καταγγείλω την μη έγκαιρη επάνδρωση των σχολείων μας με εκπαιδευτικούς (αυτό γινόταν όλα τα χρόνια λειτουργίας τους και δεν είναι προϊόν της οικονομικής κρίσης) και φέτος την μη επάνδρωσή τους   (όπως φαίνεται ολιγωρούν και γενικά δεν έχουν σε προτεραιότητα την κάλυψη των αναγκών όλων των βαθμίδων της δημόσιας εκπαίδευσης)   και την απόφαση να καλυφτεί μόνο το 5% των κενών ωρών των μουσικών σχολείων με καθηγητές ωρομισθίους. Αξίζει να πω ότι στο σχολείο μας είχαν δηλωθεί 288 ώρες κενές και η τελευταία απόφαση η οποία κατέφτασε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα καλύπτει μόνο 11 ώρες οι οποίες έπρεπε να μοιραστούν και σε διαφορετικούς ωρομισθίους συναδέλφους σύμφωνα με την διακριτική επιλογή του διευθυντή της σχολικής μονάδας.

Και ρωτώ πόσοι θα βρίσκονταν να έρθουν να διδάξουν στη Σιάτιστα για 3 και 4 ώρες μόνο;;;;; Και όμως βρέθηκαν άνθρωποι οι οποίοι εκτιμούν το έργο του σχολείου, εμένα την ίδια, αγαπούν τα παιδιά και πάνω από όλα είναι τελικά πατριώτες!!! Ο ατελείωτος πατριωτισμός των Ελλήνων εκπαιδευτικών με τους κουτσουρεμένους μισθούς, αυτών που κατά καιρούς τους λένε κηφήνες, αδιάφορους και δημοσιουπαλληλίσκους!!!! Σε άλλους όμως πρέπει να δοθούν αυτοί οι χαρακτηρισμοί. Επιτέλους κάτω τα χέρια από τη δημόσια εκπαίδευση. Δεν είναι αυτή που χρεοκόπησε την Ελλάδα!!!!>>

Και λίγα λέει …

         

Εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 15 χρόνων λειτουργίας  του Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας

Έτος 2012

21 Φεβρουαρίου:  Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας για τον εορτασμό των 100 χρόνων ελευθερίας της Σιάτιστας. Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Θεσσαλονίκη.

17 και 18 Μαρτίου: Συμμετοχή του Κιθαριστικού Συνόλου του Σχολείου μας σε συνάντηση και φεστιβάλ κιθαριστικών συνόλων στην Κοζάνη και στη Βέροια αντίστοιχα.

24 Μαρτίου: Το σύνολο Παραδοσιακής Μουσικής κάλυψε το μουσικό μέρος της εκδήλωσης που διοργανώθηκε από το Σύλλογο Μαρκίδες-Πούλιου και τη Μανούσεια Βιβλιοθήκη με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του εκλεκτού συμπολίτη μας Δημητρίου Μιχαήλ Σιάσιου με τίτλο: «Οι Κασομούληδες του 1821 και η Σιάτιστα».

1η Απριλίου: Το σύνολο Λαϊκής Μουσικής εκπροσώπησε το σχολείο μας στις εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης στα πλαίσια  του προγράμματος Αγαπώ και προβάλλω τον τόπο μου.

2 Απριλίου: Μαθητές του σχολείου μας συμπράττουν με μαθητές του όμορου Δημοτικού Σχολείου στα πλαίσια της Γιορτής Παιδικού Βιβλίου. Διοργάνωση: Στέργιος Ανδρέου, Κουκουλίδειο Πνευματικό Κέντρο, ώρα 11.00 π.μ.

4 Απριλίου: Συναυλία Μουσικής Δωματίου των καθηγητών του σχολείου μας Ελπίδας Κωνσταντινίδου, Σπύρου Τάκα, Βαγγέλη Καψάλη και Μάνου Μάρκου με έργα A. Vivaldi, F. Carulli, G. Kummer, V. Mozart, N. Paganini. Αίθουσα Συναυλιών Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας, ώρα 13.20.

5 Απριλίου: Εργαστήριο μπουζουκιού. Διδάσκει ο Θανάσης Πολυκανδριώτης. Ιστορικό Τραμπάντζειο Γυμνάσιο, ώρα 13.00. Συναυλία του συνόλου Λαϊκής Μουσικής αφιερωμένη στο Θανάση Πολυκανδριώτη. Συμπράττουν ο Θανάσης Πολυκανδριώτης και οι καθηγητές του σχολείου μας. Αίθουσα Φίλιππος, ώρα 19.30, Κοζάνη.

25 Απριλίου: Ρεσιτάλ φλάουτου του καθηγητή του σχολείου μας Νίκου Παπαπαρασκευά, στο πιάνο ο Δημήτρης Δημόπουλος. Αίθουσα Συναυλιών Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας, ώρα 19.30.

9 Μαΐου: Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας. Αίθουσα Φίλιππος, ώρα 19.30, Κοζάνη.

11 Μαΐου: Ρεσιτάλ Κλαρινέτου του Γιώργου Καραγκούνη, μαθητή του Κοσμά Παπαδόπουλου, στο πιάνο η Μάγια Παπαδοπούλου. Αίθουσα Συναυλιών Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας, ώρα 11.00 π.μ.

12 Μαΐου: Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας. Κουκουλίδειο Πνευματικό Κέντρο, ώρα 19.30, Σιάτιστα.

13 Μαΐου: Συναυλία των τάξεων πιάνου και κιθάρας των καθηγητών του σχολείου μας Ανδρονίκης Αβάνη και Ιωάννη Ζορπίδη. Ιστορικό Τραμπάντζειο Γυμνάσιο, ώρα 19.30.

16 Μαΐου: Συναυλία της τάξης κιθάρας του καθηγητή του σχολείου μας Στέλιου Καραγιαννίδη. Συμπράττει ο απόφοιτος του σχολείου μας Γιάννης Μητρούσης. Αίθουσα Συναυλιών Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας, ώρα 19.30.

21 Ιουνίου: Παγκόσμια Μέρα της Μουσικής. Εγκαίνια Έκθεσης Έντυπου και Φωτογραφικού Υλικού από την 15ετή πορεία και δράση του Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας, ώρα 10.00π.μ., Διατηρητέο Κτίριο, Παρουσίαση Ερευνητικής Εργασίας της Α΄ Λυκείου με θέμα: «Γνωρίζουμε τη Σιάτιστα, προβληματιζόμαστε, οραματιζόμαστε», Αποχαιρετιστήρια Συναυλία των μαθητών της Γ΄ Λυκείου, ώρα 11.00 π.μ. Αίθουσα Συναυλιών Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας.

24 Ιουνίου: «Περπέσσεια 2012»: Βραδιά Σοπέν. Διάλεξη για το έργο του συνθέτη από τον Ιωάννη Ζορπίδη και συναυλία με έργα για πιάνο. Ερμηνεύει η Ανδρονίκη Αβάνη. Αίθουσα Συναυλιών Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας, ώρα 20.00.

Σχολική χρονιά 2012 − 13

26 Οκτωβρίου: Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίου. Ιστορικό Τραμπάντζειο  Γυμνάσιο,  ώρα   19.30           

13 Νοεμβρίου: Εκδήλωση-Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας σε συνεργασία με τη Δημόσια-Μανούσεια Βιβλιοθήκη Σιάτιστας. Κεντρικός Ομιλητής ο Δημήτρης Παπαχρήστος, εκφωνητής του Ραδιοφωνικού Σταθμού του Πολυτεχνείου.

24 Νοεμβρίου: Συμμετοχή του Κιθαριστικού Συνόλου του Σχολείου μας στην Πανελλήνια Συνάντηση Ορχηστρών Κιθάρας και Κιθαριστικών Συνόλων, Δημοτικό Ωδείο Λάρισσας, ώρα 18.00.

2 Δεκεμβρίου: Συμμετοχή αντιπροσωπίας μαθητών και του Χορευτικού Συγκροτήματος του Σχολείου μας στην Ημερίδα με τίτλο «Η Εκπαίδευση στο Βόιο», Ιστορικό Οικοτροφείο, Τσοτύλι Δήμου Βοΐου.

18 Δεκεμβρίου: Χριστουγεννιάτικη Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας. Κουκουλίδειο Πνευματικό Κέντρο, Σιάτιστα, ώρα 20.00.

21 Δεκεμβρίου: Χριστουγεννιάτικη Συναυλία των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου μας. Αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου του τέως Δήμου Νεαπόλεως, Νεάπολη, ώρα 11.30 π.μ.

σιατιστα ευρωπαικο σχήμα

Το Σύνολο Ευρωπαϊκής Χορωδίας και Ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Θεοδωράκη

Εορτασμός των 100 χρόνων  ελευθερίας της Σιάτιστας (1912-2012)

Posted in Άρθρα του Μαικήνα | Σχολιάστε

Κι όμως πολλά παιδιά ξεφοβήθηκαν την κλασσική μουσική έτσι…

Συνεχίζω τις αιρετικές μου αναρτήσεις σχετικές με τους πολλούς τρόπους συνάντησης με την κλασσική μουσική.

Ο λόγος σήμερα για τη σχέση  των cartoons με τη μουσική. Δεν έιναι λίγα τα παιδιά που στην Ελλάδα πρωτοάκουσαν  κλασσική μουσική βλέποντας την Φαντασία του Disney  ή κάποιο άλλο έργο. Παραπέμπω επίσης στην ανάρτηση μου «Χτίζοντας το αυριανό κοινό» Παράλληλοι δρόμοι μουσικής αφύπνισης. Η πρώτη επαφή μπορεί  να ξεκινήσει ανορθόδοξα.

Μιλώντας για τα κινουμενα σχέδια πρέπει να πούμε  πως  η μουσική σαν οργανωμένος ήχος βοηθούσε και έδινε λύσεις . Τα  κινούμενα σχέδια χρειαζόντουσαν μουσική για να αναδειχθεί  η κίνηση και να ζωντανέψει.

Ο μαιτρ των κινούμενων σχεδίων ο Walt Disney από πολύ νωρίς χρησιμοποιήσε την μουσική και όχι μονο τον ήχο. Το 1935 έχουμε φύγει απο τον πρώϊμο Μίκυ με το κοντό παντελονάκι της δεκαετίας του 20  και έχουμε πολύ πιο εξελιγμένο σκίτσο και πολύ πιο ουσιαστική χρήση της μουσικής. Σε ένα απο τα πρώτα του καρτούν το Little Red Riding Hood  (1922) ακούγεται μουσική χωρίς να συμπίπτουν οι κινήσεις με τον ήχο. Ακολουθεί το  Steamboat Willie  ( 1928) όπου για πρώτη φορά συγχρονίζεται ο ήχος με την κίνηση.

Αργότερα   η μουσική υποστηρίζει φανερά  το κινούμενο σχέδιο.   Δεν θα  αργήσει  η ολοκληρωμένη υποστήριξη της μουσικής απο το κινούμενο σχέδιο όπως στη θρυλική «Φαντασία» 1940.

Η μουσική στο παρακάτω βίντεο του 1935 είναι  η εισαγωγή του William Tell  του Ροσσίνι

Η αλματώδης εξέλιξη   έδωσε την δυνατότητα να δημιουργηθούν ταινίες όπου το κινούμενο σχέδιο συνομιλούσε με κλασσικά κομμάτια. Παρακάτω  απο τη ΦΑΝΤΑΣΙΑ  το παρακάτω βίντεο με μουσική του Dukas πάνω στο συμφωνικό του ποίημα «Μαθητευόμενος μάγος»

Δεν είναι του παρόντος να μιλήσουμε για όλη την ιστορία των κινούμενων σχεδίων αλλά για την διαδραστικότητά τους  με την μουσική και μάλιστα την κλασσική.

Σε φιλμάκια  άλλων εταιριών όπως η  Warner Bross βλέπουμε το καρτούν να γίνεται  εργαλείο σχολιασμού της κλασσικής μουσικής και του κόσμου της.   Μια πιο ανατρεπτική ματιά και ενδεχομένως πιο βλάσφημη.

Country music vs Verdi

Η παρακάτω όπου σατυρίζεται η εξουσία του μαέστρου από τον  Βugs Bunny

Επίσης αρκετά νωρίς το 1947 έχουμε τον Γούντυ τον τρυποκάρυδο σε  Chopin με αρκετές ανατροπές.

H Φαντασία όμως παραμένει αξεπέραστη

Ποιός άλλος θα μπορούσε να καθηλώσει ένα παιδικό κοινό με την   Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Στραβίνσκυ; Μπορεί μεν η θεματολογία των δεινοσαύρων να παραπέμπει λίγο μακρύτερα απο την αρχική παγανιστική σύλληψη του συνθέτη   αλλά έστω και έτσι καθηλώνει.

Τελειώνοντας πρέπει να αναφέρω οτι σε πολλά απο τα σχόλια θεατών που γράφονται κάτω απο τα βιντεο στο youtube επισημαινεται πόσο πολύ επιρρεάστηκαν στην σχέση τους με την κλασσική μουσική απο την οπτικοποίηση της κλασσικής μουσικής  από  το κινούμενο σχέδιο.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Posted in Άρθρα του Μαικήνα | 2 Σχόλια

Μουσικοί εκτός πλαισίου

Η Μουσική και το χιούμορ είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να τα υπηρετούν άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται την σπουδαιότητα και των δύο.

Το σχόλιο μου αφορά μουσικούς που αν και έχουν υψηλό επίπεδο  και κανείς δεν θα το αμφισβητήσει,  δεν διανοούνται  να σπάσουν την σοβαροφάνεια της κλασσικής συναυλίας και να επιτρέψουν την εισβολή του χιούμορ ή μια έστω πιο παιγνιώδη προσφορά της μουσικής στο κοινό ακόμα και σαν καρύκευμα.

Την αφορμή μου την έδωσαν κραυγές φρίκης για την παράσταση της Ε.Λ. Σ  στη Βαρβάκειο αγορά, που μερικοί την χαρακτήρισαν βλάσφημη. Προς τι η φρίκη;

Κάποτε το κοινό έτρωγε απο κάτω και αντιδρούσε άμεσα και καμιά φορά ανεξέλεγκτα.  Σιγά σιγά αυτό χαθηκε και η μουσική ανέβηκε στο βάθρο που της αρμόζει. Μόνο που οι θεράποντές της  βολεύτηκαν στην ιερότητα του λειτουργήματός τους και έπαψαν να καταβάλουν προσπάθεια να δοκιμάσουν και κάτι άλλο. Δεν έχει σημασία τι παίζεις, αν το παίζεις καλά,  αλλά και πώς το δίνεις.

Αν κάτι διδάσκουν τα παρακάτω γιουτουμπάκια είναι η ακομπλεξάριστη στάση των μουσικών.

Επιτέλους ας ξεφύγουμε λίγο απο τις παραδόσεις κι ας βγούμε στα μαγαζιά και στις πλατείες  ( flashmob βλέπε προηγούμενη ανάρτησή μου), ας δώσουμε παραστάσεις σε ανορθόδοξους χώρους, κι ας τολμήσουμε να συνδέσουμε την καλή μουσική  με ανορθόδοξες εκτέλεσεις. Όχι για να γίνει ο κανόνας , αλλά για να σπάσει η δυναστεία του κανόνα πάνω στο κοινό και τους μουσικούς, που εμποδίζει  την ανανέωση του κοινού και την στρατολόγηση νέων μουσικών (χρησιμοποιώ επίτηδες τον παλιό αγωνστικό όρο) σε ένα κλάδο που δεν θέλει μόνο ιεραποστολική πίστη αλλά και τρέλα.

Η σοβαροφάνεια και ο καθωσπρεπισμός και η κοσμική διάσταση των μουσικών γεγονότων που γεμιζε τους ναούς  δεν έχουν  τη δύναμη να κρατήσουν ζωντανό και να ανανεώσουν τη σχέση μουσικών – κοινού.

Πρέπει να βρεθούν κι άλλοι τρόποι.

Posted in Άρθρα του Μαικήνα | Σχολιάστε

ΤΙ ΑΚΟΥΜΕ – ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ – ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ . Το TAR και το ΠΟΛΥΤΟΝΟν ρωτούν .

Μιλώντας με γνωστό και καταξιωμένο συγγραφέα φτάσαμε στο ερώτημα: Η βιβλιοφιλία συνεπάγεται και καλό μουσικό γούστο. Κοινή άποψη μας  ήταν πως το καλό γούστο δεν τεκμηριώνεται μόνο με ένα είδος μουσικής αλλά με καλά έργα του συγκεκριμένου είδους.

Παρόλα αυτά επέμεινε στην πιθανότητα δεινοί αναγνώστες καλής λογοτεχνίας να είναι ακροατές κακής μουσικής ή καθόλου ακροατές.  Μην ξεχνάμε ότι το υπερβολικό ενδιαφέρον για μια τέχνη συχνά οδηγεί σε μονομέρεια, αφού ο όποιος διαθέσιμος χρόνος προσφέρεται σε αυτήν μαζί φυσικά με τα χρήματα που χρειάζονται, αφού και τα βιβλία έχουν κόστος αγοράς και τα εισητήρια των συναυλιών επίσης.

Η σχέση βιβλιοανάγνωσης και ακρόασης μουσικής είναι δεδομένη.  Είναι ποιοτικά ισόρροπη. Υπάρχει συνάφεια ή όχι;

Αυτά και άλλα ερωτήματα οδήγησαν στην σύνταξη του ερωτηματολογίου το link του οποίου  βλέπετε απο κάτω.

Το ερωτηματολόγιο έγινε σχεδιάστηκε απο τον υπογράφοντα με την συμμετοχή και την υποστήριξη των δύο μουσικών εντύπων, του  ΤΑR και του Πολυτόνου, του περιοδικού  της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Η έρευνα θα κρατήσει μέχρι το τέλος Μαρτίου 2013.

Τα ευρήματα και τα αποτελέσματα θα σχολιαστούν τόσο απο ανθρώπους του χώρου της μουσικής (συνθέτες, μουσικούς, σχολιαστές) όσο και του χώρου του βιβλίου (εκδότες, συγγραφείς, βιβλιοπώλες).

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.

Γιώργος Λιγνός (κατά ΤΑR και Πολυτονο: Μαικήνας)

Ερωτηματολόγιο

 

Posted in Άρθρα του Μαικήνα | Σχολιάστε

Οι μουσικοί έχουν ψυχή! – Camerata Junior

 

 

 

Την περασμένη Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου  δόθηκε μια διαφορετική συναυλία απο την Camerata Junior. Ήταν μία συναυλία με ισχυρό συμβολισμό.

Το κοινό ήταν ασθενείς και μάλιστα παιδιά. Συνηθίζεται βέβαι να λένε τα κάλαντα σε νοσοκομεία. Αλλά πάντοτε οι μουσικοί καθονται λίγο και υπάρχει μία ανοχή απο το νοσοκομείο του οποίου οι ρυθμοί δεν επιτρέπουν απρογραμμάτιστες αλλαγές.

Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για κάτι τέτοιο. Η μετάβαση μια ολόκληρης ορχήστρας και μάλιστα νεανικής σε ένα χώρο όπου η έννοια του πόνου, της ασθένειας  και δυστυχώς μερικές φορές του θανάτου είναι μη αποδεκτή αλλά υπαρκτή,  όπως το νοσοκομείο Παίδων, δεν είναι κάτι έυκολο.

Όλα ξεκίνησαν οταν σε μία πρόβα ρωτήθηκαν τα παιδιά απο το Μαέστρο τους Δημήτρη Σεμση αν θα ήθέλαν να πάνε να παίξουν σε ένα νοσοκομείο παίδων.

Ενθουσιάστηκαν. Μία μητέρα παιδιού της ορχήστρας, που είναι γιατρός εντατικολόγος στο Αγλαΐα Κυριακού, ανέλαβε και οργάνωσε τα πάντα. Ζήτησε άδειες από τη διοικήση και τις αρμοδιες διευθύνσεις, κανόνισε για το αμφιθέατρο του νοσοκομείου, την  εσωτερική ενημερωση στο νοσοκομείο κλπ.

 

28C

282

Την Τετάρτη στις 5:00 μμ έπαιξε η Ορχήστρα στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου :

Έλγκαρ (Α μέρος από την σερενάτα γιαέγχορδα),

Καλλίνικοφ (σερενάτα γιαέγχορδα),

μία πόλκα που έχουν γράψει απο κοινού οι Σόκολοφ, Γκλαζούνωφ και Λιάντωφ

την πιτσικάτο πόλκα των Γιόχανκα Γιόζεφ Στράους και

μία σειρά διασκευών για έγχορδα από Χριστουγεννιάτικα

 

(τα τελευταία σε διασκευές διαφόρων αλλά και του Παύλου Σεργίου καθηγητή του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντή της Αθηναϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων που βοηθάει και την την Camerata)

Μετά η Camerata Junior ανεβήκε στο ογκολογικό τμήμα και έπαiξε σε δύο ορόφους για παιδιά που είναι διασωληνωμένα και δεν μπορούσαν αν έρθουν στο αμφιθέατρο. Eπαίξαν μόνο Χριστουγεννιάτικα γιατί η εμφάνιση αυτή στο ογκολογικό έγινε εκ των ενόντων με την υποστήριξη του νοσηλευτικού προσωπικού το οποίο έσπευσε να βοηθήσει κουβαλώντας ;oτι χρειαζόταν ούτως ώστε να μην στερηθούν τα παιδιά του ογκολογικού τμήματος τη χαρά της συναυλίας.

securedownload-1

 

Ας ακούσουμε όμως την μαρτυρία του Δημήτρη Σέμση:

“Ήταν κάτι πολύ συγκινητικό. Παίξαμε όρθιοι (δεν υπήρχε δυνατότητα για στήσιμο της ορχήστρας) και τα άρρωστα παιδιά βγήκαν στις πόρτες των θαλάμων. Όσα μπορούσαν πλησίασαν με τους ορούς τους κλπ. Τα παιδιά χάρηκαν, χτυπήσαν παλαμάκια και ένα δυό χόρευαν και δείχναν να το χαίρονται. Μερικές μητέρες έκλαιγαν και άλλες χόρευαν με τα παιδιά τους αγκαλιά.

Τα δικά μας παιδιά ήταν πολύ συγκινημένα όπως  εγώ και  η Wendy Clark. Μερικοί παίζαν και έβλεπες τα δάκρυα στα μάγουλά τους. Όλοι ένιωσαν πως κάνανε κάτι που πραγματικά άξιζε τον κόπο και θέλουν να το ξανακάνουν όποτε βρουν ευκαιρία.



” 

Ευχηθήκαμε γρήγορα περαστικά και καλή χρονιά και βγήκαμε όλοι σφιγμένοι και προβληματισμένοι από την αδικία αυτή των άρρωστων παιδιών.

Θα το ξανακάνουμε!
”

28A

Αμφιβάλλει κανείς ότι η εμπειρία αυτή θα εξοπλίσει και θα μπολιάσει τους νεαρούς μουσικούς με μια άλλη αίσθηση της δύναμης που κρύβει η μουσική;

Οσο για τους νεαρούς ασθενείς ότι η αναθύμηση της συναυλίας αυτής μπορεί να τους δώσει την αναγκαία ψυχική δύναμη για να παλέψουν; Το ελπίζουμε και το ευχόμαστε.

Οι νεαροί μουσικοί και οι εμψυχωτές  της  Camerata Junior (Σεέμσης –  Clark υπερέβησαν τα στεγανά του θεάτρου και της έννοιας της συναυλίας, όπου το πλαίσιο είναι καθορισμένο, τολμησαν και  έδωσαν έτσι μια άλλη διάσταση στη λέξη αλληλεγγύη.

Μπράβο τους

 

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε